اگر لیست کتاب هایی که خوانده ام را در Goodreads دیده باشید می بینید که امتیاز بسیار بالایی به کتاب Learner Centered Teaching دادم. با وجود اینکه از قبل هم می دانستم که معلم ها و استادهایم در دانشگاه می توانند خیلی بهتر درس بدهند و کلاس را اداره کنند، این کتاب چشمم را خیلی بیشتر باز کرد و پر از راهکارهای عملی با پشتوانه علمی برای حرکت به سمت کلاس یادگیر محور بود. کلاسی که در آن نه محتوای درس و نه بیان معلم بلکه یاد گرفتن دانشجویان مهم ترین چیز است. آرزو داشتم همه معلم ها و استادهایم این کتاب را می خواندند. چند بار سعی کردم چند نفر از آنها را علاقه مند کنم که آن را بخوانند ولی نخواندند. اساتید دانشگاه در ایران هیچ انگیزه ای برای بهبود کار تدریس خود ندارند و هیچ کس هم آن را برای افزایش کیفیت تحت فشار قرار نمی دهد. به هر حال با خودم گفتم شاید اگر مطالب ابن کتاب را در چند صفحه خلاصه کنم تعداد بیشتری از افراد آن را بخوانند. این کار را کردم و با مقداری اضافات دیگر مقاله زیر از آن درآمد که در شماره ۱۶۰ «گزارش کامپیوتر» مجله انجمن انفورماتیک ایران به چاپ رسید.

حرکت به سوی کلاس یادگیر – محور (کیهانی، ۱۳۸۳)